Sytuacja w której osoba uprawniona do zachowku umiera nie zdarza się często, jednakże jej zaistnienie jest możliwe. Co w takim przypadku dzieje się zatem z roszczeniem o zachowek ? W tym wpisie postaram się odpowiedzieć Państwu na to pytanie.
Dziedziczenie zachowku
Zgodnie z art. 922 KC, w przypadku dziedziczenia ma miejsce tzw. sukcesja uniwersalna, czyli wstąpienie spadkobiercy w ogół praw i obowiązków spadkodawcy. Niemniej, kwestia zachowku została uregulowana przez ustawodawcę w sposób szczególny, a zatem powyższa zasada nie będzie znajdowała zastosowania. Zgodnie bowiem z art. 1002 KPC, roszczenie z tytułu zachowku przechodzi na spadkobiercę osoby uprawnionej do zachowku tylko wtedy, gdy spadkobierca ten należy do osób uprawnionych do zachowku po pierwszym spadkodawcy. Powyższe oznacza zatem, że roszczenie o zachowek, mogą odziedziczyć tylko tacy spadkobiercy, którzy byliby uprawnieni do zachowku po pierwotnym spadkodawcy. Do tego kręgu zaliczają się zatem: zstępni, małżonek oraz rodzice spadkodawcy pierwotnego.
A zatem, żeby ustalić krąg osób dziedziczących roszczenie o zachowek, należy stwierdzić, czy osoby które dziedziczą po osobie która takie roszczenie posiadała wobec innego spadkodawcy, byłyby uprawnione do zachowku po pierwotnym spadkodawcy, gdyby osoba po której dziedziczą zmarła przed spadkodawcą pierwotnym. W praktyce mogą to zatem być przykładowo wnuki – kiedy umarł kolejno dziadek a następnie ojciec dzieci
