Uraz oka i oczodołu odszkodowanie

Za uraz oka i oczodołu osobie poszkodowanej przysługuje odszkodowanie i zadośćuczynienie. Zgodnie z art. 445 par. 1 Kodeksu cywilnego, kwota zadośćuczynienia należna osobie poszkodowanej powinna być odpowiednia. Przy ustalaniu jej wysokości, należy zatem brać pod uwagę m.in.:

rodzaj obrażeń i rozmiar związanych z nimi cierpień fizycznych i psychicznych,
stopień kalectwa,
poczucie nieprzydatności,
konieczność korzystania ze wsparcia bliskich,
wiek poszkodowanego,
postawę sprawcy.

Nasi prawnicy świadczą usługi na rzecz pokrzywdzonych, którzy w wyniku wypadku stracili całą kończynę dolną lub jej część. Podejmując się sprawy o uzyskanie odszkodowania dla klienta, najpierw uczestniczymy w negocjacjach z firmą ubezpieczeniową, a gdy zachodzi potrzeba, występujemy na drogę sądową. W trakcie procesu wskazujemy, że amputacja urazowa podudzia jest zabiegiem nieodwracalnym, skutkującym różnymi powikłaniami. Dążymy do tego, aby kwota przyznanego świadczenia wynosiła co najmniej kilkadziesiąt tysięcy złotych.

Dla ustalenia wysokości zadośćuczynienia za uraz oka i oczodołu istotny może być także orzeczony przez biegłego sądowego procentowy uszczerbek na zdrowiu. Zwykle kwoty przyznane za procent uszczerbku oscylują w okolicach od 1 000,00 do 3 000,00 zł. Poza zadośćuczynieniem, osobie która doznała urazu oka i oczodołu przysługuje także odszkodowanie. Na jego wysokość składają się m.in. poniesione koszty leczenia, rehabilitacji, utraconych dochodów etc.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach w przypadku doznania urazu oka i oczodołu, poszkodowanemu może także przysługiwać dożywotnia miesięczna renta od ubezpieczyciela lub sprawcy szkody.

URAZ OKA I OCZODOŁU – ORZECZNICTWO SĄDÓW POWSZECHNYCH

Ostateczna kwota odszkodowania i zadośćuczynienia jest uzależniona od wielu czynników, w związku z czym najlepiej skonsultować możliwą do dochodzenia kwotę z doświadczonym prawnikiem – radcą prawnym lub adwokatem. Poniżej można znaleźć przykładowe orzeczenie sądu w sprawie o odszkodowanie i zadośćuczynienie, gdzie jednym z urazów był uraz oka i oczodołu.

Wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie, I Wydział Cywilny z dnia 19 grudnia 2013 r., syng. akt: I C 322/11

Kwota wypłacona przez ubezpieczyciela: 10.000,00 zł

Kwota zasądzona przez sąd: 110.000,00 zł

Razem należne zadośćuczynienie: 120.000,00 zł

„W pozwie z dnia 13 kwietnia 2011 r. (data złożenia pozwu) powód D.B. wniósł o zasądzenie na swoją rzecz od pozwanego (…) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. następujących kwot:

– 110.000 zł tytułem zadośćuczynienia

(…)

Dopuszczony w sprawie biegły z zakresu ortopedii potwierdził w swojej opinii przebyty przez powoda uraz kończyny i wskazał na obecne niewielkie wychudzenie mięśni lewej obręczy barkowej, widoczne blizny pooperacyjne, nieznaczne ograniczenia ruchomości barku, prawidłową ruchomość ręki. Powód może odczuwać dolegliwości bólowe w miejscu złamania przy zmianie pogody, co jest typowe przy takich urazach (k. 194 – 195 opinia ortopedy). Badający powoda biegły okulista wskazał na nieprawidłowe ustawienie gałki ocznej (zez) i odwarstwienie siatkówki oka prawego. Podał, że istnieje związek przyczynowo – skutkowy pomiędzy urazem doznanym w wypadku a defektami wyżej wskazanymi. Przyczyną tego stanu rzeczy jest najprawdopodobniej urazu okolicy oczodołu i samej gałki ocznej. Biegły wskazał, że przed wypadkiem najprawdopodobniej w oku tym występowała krótkowzroczność, a wada ta mogła ułatwić odwarstwienie, ale sama w sobie nie mogła być jego przyczyną. Biegły w tej kwestii nie podzielił wniosków lekarza opiniującego dla pozwanego, który wskazał, że w dokumentacji medycznej brak jest informacji o urazie gałki ocznej. Doznany uraz okolicy oczodołu i nieprawidłowe ustawienie gałki ocznej widać na dokumentacji fotograficznej, co jest dowodem na to, że do takiego urazu doszło w trakcie przedmiotowego zdarzenia. W lewym oku biegły stwierdził krótkowzroczność i astygmatyzm. Okres trzech miesięcy po wypadku i powstaniu odwarstwienia siatkówki skutkuje praktyczną niemożnością poprawy stanu oka prawego, oko nie odzyska widzenia, choć można próbować przyłożenie to nie powróci funkcja fizjologiczna tj. widzenie (opinia k. 249 – 252). Wcześniejsze zgłoszenie się do okulisty w okresie do 3 miesięcy od wypadku mogło, ale nie musiało doprowadzić do polepszenia stanu oka. W chwili obecnej niemożliwe jest udzielenie odpowiedzi na pytanie na ile fakt niepodjęcia przez powoda jakichkolwiek działań a na ile samo odwarstwienie doprowadziło do powstania zaniewidzenia w oku prawym (opinia uzupełniająca biegłego okulisty k. 266 – 267).

Doznany przez powoda uraz głowy w następstwie przebytego wypadku komunikacyjnego potwierdził biegły z zakresu neurologii, jednakże ocena zakresu tego urazu i jego następstw nie była możliwa z uwagi na brak dokumentacji medycznej. Podczas badania neurologicznego powód nie zgłaszał dolegliwości zaś same przeprowadzone przez biegłego badania nie dały obrazu objawów patologicznych świadczących o trwałym uszkodzeniu centralnego układu nerwowego. Biegły nie stwierdził objawów podrażnienia ani ubytków w zakresie struktur układu nerwowego w tym również ręki. Ocena czy miały miejsce następstwa długotrwałego urazu nie była przez biegłego możliwa z uwagi na nie przedstawienie przez powoda pełnej dokumentacji medycznej powoda z pobytu w Klinice w dniach 26 czerwca – 8 lipca 2008 r. (opinia k. 288 – 290).

(…)

Powództwo, co do zasady zasługuje na uwzględnienie, jednakże korekcie poddać należało wskazaną przez stronę powodową wysokość dochodzonego odszkodowania i renty.”